@Kurt_Kurt 'un önerisinden sonra benimkine gerek kalır mı, emin değilim ama yine de yazayım...
@elektorronikci 'nin belirttiği gibi, kuruduktan sonra bile belli ölçüde esnekliğini koruyabilen bir yapıştırıcı bence de uygun olur.
Farklı olarak, ben kâğıt yerine kumaş önereceğim:
- Sentetik ve sağlam olmalı.
- Çok ince veya çok kalın olmamalı.
- Dokusu çok sık veya çok seyrek olmamalı.
- Rengi diyaframla aynı veya ona yakın olursa, tabii ki daha iyi.
Uygulama önerilerim:
- Eğer diyafram bariz olarak tozluysa, nazikçe silinmeli.
- 1 cm'den geniş olmamak üzere, şerit şeklinde ve yırtığın boyuna uygun uzunlukta kesilen kumaş önceden hazır edilmeli.
- Yırtığın tam üzerine, ayrıca 0,5 cm sağına + 0,5 cm soluna denk gelecek şekilde yapıştırıcı sürülmeli.
- Yapıştırıcı, koklatır gibi çok az değil, abartmadan ama biraz bolca sürülmeli.
- Sürerken, yırtık yerden aşağıya kaçmamasına dikkat edilmeli.
- Hemen ardından, hazır olan şerit kumaş parçası yırtığı sağdan-soldan ortalayacak şekilde, üzerine dikkatlice ve çok hafif baskı uygulayarak yapıştırılmalı, kumaşın yapıştırıcıyı emmesi sağlanmalı.
- Yırtık kıvrım yerine denk geldiği için, kumaşın o kıvrıma (girintiye) uyum sağlamasına, kasma-germe gibi bir duruma yol açmamasına dikkat edilmeli.
- Yine hiç beklemeden, bu kez kumaşın üzerine ve tamamını kaplayacak şekilde, miktarını abartmadan tekrar yapıştırıcı sürülmeli.
- Belli bir süre diyafram titreşime maruz bırakılmamalı, yani hoparlör çalıştırılmamalı (ben olsam, yapıştırıcının talimatındaki süreyi umursamam; 48 saat bekletirim).
Bu arada... Yapıştırıcılar, bazı malzemelerin üzerinde şu ya da bu ölçüde yıpranmaya / bozulmaya yol açabilir. Böyle bir riski göze almış olmanız gerekiyor. Ayrıca, ne kadar özenli yapılırsa yapılsın, diyaframa bu tür müdahaleler ses kalitesinde belli bir azalmaya da neden olabilir.